Senator Piotr Zientarski przedstawił Izbie skierowany do laski marszałkowskiej projekt Senatu RP nowelizacji art.119 par 3 k.k.s.

Projekt, którego sprawozdawcą był senator Piotr Zientarski dotyczy zmian Kodeksu karnego skarbowego. Ist­niejący przepis o orzeczeniu przez sąd przepadku rzeczy pochodzących z prze­stępstwa lub służących do jego popeł­nienia.

Dzieje się tak również w sytuacji, gdy przedmiot ten nie jest własnością sprawcy. Jednak nie podejmuje się ta­kiego orzeczenia, jeśli przestępca wszedł w posiadanie takiej rzeczy w drodze czy­nu zabronionego. Wtedy właścicielowi przysługuje roszczenie wobec Skarbu Państwa o jej wydanie, z którym można wystąpić do chwili rozpoczęcia przewo­du sądowego w pierwszej instancji.

Jednak zainteresowany może nie wiedzieć o procesie z przyczyn od niego niezależnych, gdyż np. nie został o nim poinformowany. Wówczas o odpowie­dzialności Skarbu Państwa rozstrzyga się według zasad stosowanych przy tzw. bezpodstawnym wzbogaceniu, ale k.k.s. czasowo ogranicza możliwość wystąpienia z roszczeniem. Nieprzekra­czalny termin wynosi 3 miesiące, licząc od dnia, w którym właściciel dowiedział się o orzeczeniu przepadku jego rzeczy. Nie może to być jednak później niż 2 lata od uprawomocnienia się tego wyroku.

Przepis ten (art. 119 par. 3 k.k.s.) zo­stał zaskarżony do Trybunału Konstytu­cyjnego, który stwierdził jego sprzecz­ność z ustawą zasadniczą, konkretnie z jej art. 64 ust. 1, gwarantującym prawo do własności. TK podkreślił, że tak krótki termin powoduje nieuzasadnione ogra­niczenie uprawnienia właściciela. Nale­ży go zatem przedłużyć, biorąc za wzór inne podobne rozwiązania stosowane w Kodeksie cywilnym – stwierdzili sę­dziowie Trybunału. Podkreślono, że za wprowadzeniem sugerowanych zmian przemawiają także zasady sprawiedliwości społecznej i prawidłowej legislacji.

Senatorowie wnosząc poprawki do przepisu wprawdzie utrzymują pierwszy, trzymiesięczny termin (liczo­ny od dnia powzięcia przez właściciela wiedzy o orzeczeniu przepadku rzeczy) na wystąpienie wobec Skarbu Państwa z roszczeniem z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia, ale znacznie przedłużają drugi. Postulują bowiem, aby powódz­two mogło być wytoczone najpóźniej 10 lat, a nie – jak dotychczas – 2, od upra­womocnienia się wyroku. Senat wzoruje się przy tym na identycznym rozwiązaniu zastosowanym w art. 118 k.c.

Projekt nowelizacji ustawy – Kodeks karny skarbowy został skierowany do Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach.